Aandoeningen
Venues-oedeem ontstaat door tal van oorzaken. Enkele oorzaken zijn: spataderen, hartproblematiek, trauma, zwangerschap, temperatuur.
Lymfoedeem
Er wordt een indeling gemaakt op grond van de aard van klachten in een primair lymfoedeem en een secundair lymfoedeem.
Primair lymfoedeem
Een lymfoedeem als gevolg van een aangeboren afwijking van de lymfevaten of de lymfeknopen wordt een primair lymfoedeem genoemd. Er kan sprake zijn van te weinig lymfvaten, te smalle lymfvaten, te brede lymfvaten of van een aandoening aan de lymfeknopen. Het is niet gezegd dat een primair lymfoedeem al vanaf de geboorte zichtbaar moet zijn. Een deel wordt pas zichtbaar rond de pubertijd en een veel groter deel (90%) manifesteert zich pas veel later.
Bij een later optredend primair lymfoedeem is er meestal sprake van een uitlokker, iets wat het min of meer 'slapende' lymfoedeem activeert. De uitlokker kan eigenlijk van alles zijn: een ongeluk, overmatige inspanning, extreme warmte of kou, een wond, een ontsteking, een zwangerschap, een zonnebrand of zelfs een muggenbeet. Opvallend is dat dit oedeem vaak begint in de uiteinden, de handen of de voeten en zich langzaam naar het centrum van het lichaam toe uitbreid.
Secundair lymfoedeem
Een secundair lymfoedeem wordt veroorzaakt door een ingreep of een trauma waarbij lymfvaten of lymfknopen beschadigd of verwijderd worden.
Wat het meest voorkomt
-
postoperatief (beschadigingen als gevolg van een operatie)
-
postradiogeen (beschadigingen als gevolg van bestralingen)
In mindere mate
-
posttraumatisch (beschadigingen als gevolg van bijv. een breuk of een messteek)
-
postinfectieus (schade als gevolg van wondroos of insectenbeet)
-
postinflammatoir (beschadiging als gevolg van reuma of huidaandoening bijv, tumoren of metastasen).
Als gevolg van de beschadiging kan het lymfesysteem niet meer goed functioneren waardoor er vocht in de weefsels achterblijft. Een secundair lymfoedeem kan weken tot jaren na een medische ingreep ontstaan. Opvallend is dat dit oedeem altijd begint op de plek waar men de ingreep heeft gedaan (bijvoorbeeld in de oksel regio) waarna het zich langzaam uitbreid naar de uiteinden (bijvoorbeeld de hand).